Bol i oštećenja zglobova

Rekonstrukcija ligamenata

Zahvatima rekonstrukcije ligamenata zglobova postiže se stanje stabilnog i čvrstog zgloba koji bez bolova i uz urednu potpunu pokretljivost omogućuje pacijentu normalnu kvalitetu života i izvođenje uobičajenih fizičkih aktivnosti.

Rekonstrukcija ligamenata zglobova koristi se u situacijama većih ozljeda te značajnih nestabilnosti zgloba kada konzervativno liječenje ne može dati zadovoljavajuće rezultate. Rekonstrukcije ligamentarnog aparata najčešće se izvode na koljenu, ramenu i gležnju.

Rekonstrukcija ligamenata koljena

Ozljede ligamentarnog sustava koljena osobito su česte u fizički aktivnih ljudi te sportaša što im onemogućava nastavak daljnjih uobičajenih aktivnosti. Iz tih razloga osobito je bitan brz oporavak i izlječenje zbog čega je rekostrukcija ligamenata artroskopskim pristupom metoda izbora.

Najčešća je ozljeda ligamenata koljena jest ruptura medijalnog kolateralnog ligamenta (MCL) i prednjeg križnog ligamenta (ACL) dok se u mnogo manjem postotku javljaju i ozljede stražnjeg križnog ligamenta (PCL) te lateralnog kolateralnih ligamenata (LCL).

Artroskopski zahvat rekonstrukcije prednjeg križnog ligamenta (ACL-a) uključuje pripremu radnog polja i pristupa te bušenje koštanih kanala za implementaciju presadka. Potom se kroz nekoliko centimetara dugačak rez s medijalne strane potkoljenice izvadi materijal za presadak odnosno tetive mišića natkoljenice (m. semitendinozus i m. gracilis). U drugom dijelu operacije presadak se fiksira pomoću koštanih sidara i resorptivnih vijaka u prethodno izbušene kanale u kosti. U posebnim slučajevima ponekad se za rekonstrukciju kao presadak uzima i ligament patele. Operativni zahvat traje kratko i daje izvrsne postoperativne rezultate.

Rekonstrukcija ligamenata gležnja

Rekonstrukcijom ligamenata gležnja danas se minimalno izvazivnim pristupom uspostavlja normalna stabilnost i funkcionalnog zgloba potrebna za dobru kvalitetu života pacijenta koji je zbog bolova oticanja i značajne nestabilnosti gležnja bio onemogućen normalno se kretati.

Ozljede ligamentarnog sustava gležanja i njegova nestabilnost ovisno o stupnju povrede danas se liječe konzervativno ili operativno i to najčešće artroskopskim putem uz rekonstrukciju vanjskih (lateralnih) i/ili unutarnjih (medijalnih) stabilizatora gležnja

Rekonstrukcija ligamenata ramena

Rekonstrukcija ligamenata ramenoga zgloba danas se izvodi gotovo isključivo minimalno invazivno odnosno artroskopskim putem a izvode se zahvati rekonstrukcije rotatorne manšete te stabilizacija ramena.

Rekonstrukcija rotatorne manžete je zahvat kod kojeg se radi puknuća (rupture) jedne ili više tetiva na hvatištu za nadlaktičnu kost koštanim sidrima na kojima se nalaze konci rekonstruira hvatište tih tetiva te se one ponovno učvrste na njihovo hvatište. Najčešći uzrok ruptura tetiva rotatorne manšete je trošenje odnosno degeneracija tetiva, a tek sekundarno subakromijalni sindrom sraza.

Simptomi koji se pojavljuju su bol u ramenu te slabost pri podizanju ruke, a pacijenti su uglavnom stariji od 40 godina. Ozljede ovakvoga tipa danas se artroskopskom metodom izvode rutinski. Poslije operacije potrebno je nositi posebnu ortozu za rame u periodu od 3-5 tjedana.

Stabilizacija ramena je zahvat koji se izvodi kod nestabilnog ramena odnosno pacijenata kod kojih dolazi do redovitih iščašenja pri izvođenju pokreta. Oštećenje glenohumeralnih ligamenta (glavni stabilizator ramena) i labruma glenoida (zglobne strukture slične meniskusu koja sprečava iskakanje ramena) uzrokuje nestabilnost ramena, a ono može biti nestabilno u bilo kojem smjeru.

Najčešći uzrok nestabilnosti ramena je trauma odnosno pad na ispruženu ruku ili pad na rame ili lakat te je česta u aktivnih sportaša. Atraumatska nestabilnost ramena nastaje kao posljedica dugotrajnih procesa koji oslabljuju stabilizaciju ramena i često je udružena s višesmjernom nestabilnošću. Artroskopska stabilizacija ramena danas je standardna metoda operacijskog liječenja svih vrsta nestabilnosti ramena, a napredak tehnologije posljednjih nekoliko godina omogućio je veliku ekspanziju u njezinoj primjeni.

Artroskopijom se detaljno utvrđuje dijagnoza i istovremeno liječe aktualne patološke promjene iskorištavajući brojne prednosti u odnosu na otvorene tehnike poput dobre vizualizacije s minimalnim kirurškim rezom (5-6 mm), smanjenje operacijskog vremena i hospitalizacije, brža rehabilitacija, manje komplikacija, manji postoperativni ožiljak te u konačnici bolja pokretljivost i funkcija ramena.

Danas se ova tehnika koristi uz pomoć koštanog sidra s intaartikularnim čvorom tako da se sidro na kojemu su konci fiksira u kost te se labrum ponovno pričvrsti na svoje mjesto uz glenoid čime se spriječava ponovno iščašenje. Tijekom tog postupka u šav se zahvati i nabere dio zglobne čahure koja je nakon luksacije istegnuta te se na taj način postiže veća stabilnost.

Pitajte doktora

Doc. dr. sc.Sandor Rothprim. dr. med.

  • 35 godina iskustva
  • • Stalna edukacija
  • • Stručan liječnički tim
  • • Moderan dijagnostički centar
  • • Potpuno opremljene kirurške sale
  • • Privatne rehabilitacijske sobe